Η αντιπάθεια του Χέμινγουεϊ για τα επίθετα… | LEXIFLY.GR

 

«Η αντιπάθεια του Χέμινγουεϊ για τα επίθετα…»

Κάποτε ο Χέμινγουεϊ, πίνοντας με φίλους σε ένα μπαρ του Παρισιού, στοιχημάτισε πως μπορούσε να γράψει μια ολοκληρωμένη ιστορία (αρχή,  μέση,  τέλος) με μόλις έξι λέξεις. Παρά τα γέλια των υπολοίπων, εκείνος έγραψε σε μια χαρτοπετσέτα: «For sale: Baby shoes, never worn». (δηλαδή «Προς πώληση: Παιδικά παπούτσια. Εντελώς αφόρετα»). Το θρυλικό αυτό μικροδιήγημα κέρδισε το στοίχημα και παραμένει έκτοτε σημείο αναφοράς στη δημιουργική γραφή, αποδεικνύοντας πως η δύναμη κρύβεται στην αφαίρεση.

Αυτό που θέλω να σού πω μέσα από αυτό είναι ότι τα επίθετα στη λογοτεχνία μοιάζουν με τα μπαχαρικά: η έλλειψή τους κάνει το κείμενο άνοστο, η κατάχρησή τους όμως το «καίει». Οι περισσότεροι συγγραφείς καταφεύγουν συχνά σε «τεμπέλικα» επίθετα, όπως «όμορφος» ή «τρομακτικός», που απλώς υποδεικνύουν στον αναγνώστη τι πρέπει να νιώσει αντί να του το δείξουν. Για να αποφύγετε τη φλυαρία, αντί για τον «θυμωμένο άνδρα», περιγράψτε εκείνον που «έσφιγγε τις γροθιές του μέχρι να ασπρίσουν οι κλείδωσες». Χρησιμοποιήστε επίθετα μόνο όταν προσφέρουν μια πληροφορία που το ουσιαστικό αδυνατεί να μεταφέρει: το «παγωμένο τζάκι» είναι μια ισχυρή εικόνα γιατί ανατρέπει την προσδοκία της ζεστασιάς, ενώ το «καυτό τζάκι» αποτελεί πλεονασμό. Αποφύγετε τις κοινότοπες συζεύξεις όπως «γαλανός ουρανός», απορρίψτε τις αφηρημένες έννοιες όπως «υπέροχος» και μην στοιβάζετε τρία επίθετα στη σειρά. Διαλέξτε το ένα, το πιο αιχμηρό, αυτό που πραγματικά κάνει τη διαφορά.