Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΡΟΤΖΕΡ ΑΚΡΟΙΝΤ - AGATHA CHRISTIE | ΚΡΙΤΙΚΗ

 

Το project «100 βιβλία σε έναν χρόνο» συνεχίζεται. Το δεύτερο βιβλίο έρχεται από το εξωτερικό, συγκεκριμένα από την Αγγλία, όπου εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1926 και φέρει την υπογραφή της Άγκαθα Κρίστι.

Πριν προχωρήσω στο ίδιο το βιβλίο, να ξεκαθαρίσω ότι το συγκεκριμένο είδος δεν είναι από τα αγαπημένα μου. Το βιβλίο μού το πρότειναν οι ανιψιές μου, οπότε το κίνητρο για να το ξεκινήσω ήταν μεγάλο. Νομίζω ότι η τελευταία φορά που διάβασα Άγκαθα Κρίστι ήταν το μακρινό 2006. Λευκάδα. Σταθμός Υπεραστικών Λεωφορείων. Μεγάλη αναμονή. Σε ένα σταντ, ανάμεσα σε άλλα βιβλία, ένα μικρό, κιτρινισμένο βιβλιαράκι της Κρίστι. Αν θυμάμαι καλά, ήταν το «Δηλητήριο σε μικρές δόσεις», μια περιπέτεια της Μις Μαρπλ από τις Εκδόσεις Λυχνάρι. Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που έχω δει έργα της Κρίστι στο θεατρικό σανίδι (Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές, Ποντικοπαγίδα, Μάρτυρας Κατηγορίας…).

Η συγγραφέας

Για την Άγκαθα Κρίστι δεν νομίζω ότι χρειάζεται να γράψω πολλά. Γεννημένη το 1890 στην Αγγλία, με περισσότερα από 60 αστυνομικά μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων στο ενεργητικό της, και με τους εμβληματικούς ήρωες Ηρακλή Πουαρό και Μις Μαρπλ, έγινε δικαίως η αδιαμφισβήτητη «βασίλισσα του εγκλήματος». Τα βιβλία της έχουν πουλήσει δισεκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, ενώ πολλά από αυτά έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Το βιβλίο

Και πάμε στη «Δολοφονία του Ρότζερ Άκροϊντ». Παρόλο που διαβάζω πως πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά και επιτυχημένα βιβλία της Κρίστι, οφείλω να ομολογήσω πως δεν το γνώριζα. Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα ήσυχο αγγλικό χωριό, το Κινγκς Άμποτ. Ο Ρότζερ Άκροϊντ, ένας εύπορος και ισχυρός άνδρας, βρίσκεται δολοφονημένος στο σπίτι του, λίγο μετά τον θάνατο της γυναίκας που αγαπούσε. Τα μυστικά αρχίζουν να ξεδιπλώνονται, οι ύποπτοι να πληθαίνουν και ο Ηρακλής Πουαρό, που έχει αποσυρθεί στην περιοχή αναζητώντας ηρεμία, δεν αργεί να κάνει την εμφάνισή του. Στο πλευρό του βρίσκεται ο Δρ Τζέιμς Σέπαρντ (γείτονας του Πουαρό και αφηγητής της ιστορίας) και στο δικό του πλευρό η αδερφή του, Κάρολαϊν (με αγαπημένη συνήθεια το κουτσομπολιό). Οι ύποπτοι είναι αρκετοί: η κυρία Άκροϊντ (χήρα του Σέσιλ, αδερφού του Ρότζερ Άκροϊντ), η δεσποινίς Φλόρα Άκροϊντ (ανιψιά του Ρότζερ Άκροϊντ), ο ταγματάρχης Μπλαντ (φίλος του Ρότζερ Άκροϊντ και κυνηγός άγριων ζώων), ο κύριος Τζέφρεϊ Ρέιμοντ (προσωπικός γραμματέας του Ρότζερ Άκροϊντ), η κυρία Ούρσουλα Πάτον (τραπεζοκόμος στο σπίτι του Ρότζερ Άκροϊντ), ο Τζον Πάρκερ (μπάτλερ του Ρότζερ Άκροϊντ), η Ελίζαμπεθ Ράσελ (οικονόμος του Ρότζερ Άκροϊντ) και ο Ραλφ Πάτον (θετός γιος του Ρότζερ Άκροϊντ από τον γάμο του με την κυρία Πάτον).

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, από φόβο μήπως προδώσω κάτι που δεν πρέπει. Η ιστορία της Κρίστι έχει όλα όσα πρέπει να έχει μια κλασική αστυνομική ιστορία: δολοφονίες, ίντριγκες, μυστήριο, γρήγορη πλοκή και μια αφήγηση που δίνει στον αναγνώστη την αίσθηση ότι συμμετέχει ενεργά στα γεγονότα: παρατηρεί, υποψιάζεται, συνδέει περιστατικά και καταστάσεις, βγάζει συμπεράσματα, και  φυσικά ανακαλύπτει πρώτος τον δολοφόνο. 

Ωστόσο, όπως έγραψα και στην αρχή, το συγκεκριμένο είδος δεν είναι το αγαπημένο μου. Η «Δολοφονία του Ρότζερ Άκροϊντ», κατά τη γνώμη μου, είναι ένα ανάλαφρο, ευκολοδιάβαστο μυθιστόρημα. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, τολμώ να πω, πέρασε σχεδόν αδιάφορο μπροστά από τα μάτια μου. Όμως η ανατροπή στο τέλος με άφησε με το στόμα ανοιχτό.

Αν αγαπάτε τα αστυνομικά, νομίζω πως θα περάσετε πραγματικά όμορφα με αυτό το βιβλίο. Αν πάλι είστε σαν εμένα και δεν είναι το πρώτο είδος που διαλέγετε, ίσως αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία, μόνο και μόνο για εκείνη την τελευταία ανατροπή. Εγώ πάντως χάρηκα που το διάβασα και συνεχίζω το ταξίδι των «100 βιβλίων» με περιέργεια για το τι θα φέρει το επόμενο.